Honderd dagen

Honderd dagen. Honderd dagen geleden hapte je voor het eerst naar adem. Hoorden we je stem, voelden we je huid, je haartjes, je vingertjes om onze pink. Warm nat lijfje op mijn borst. Honderd dagen geleden nam je – in het zonnetje op een zondag – de zon mee in je hart: zoals je straalde, je rust, je vertrouwen en dat elke dag weer. Honderd dagen lang. Honderd dagen kort. 

Honderd dagen ontelbare kusjes. Honderd dagen te harde knuffels van je zus. Honderd dagen knuistjes stijf dicht op de trap. Honderd dagen woelen met je koppie. Honderd dagen slapen, wakker, slapen, wakker, slapen, alle dagen door.
Honderd gebroken nachten.

Honderd dagen jouw huid tegen mijn lippen, geur snuiven in je haartjes, stiekeme kusjes op je bolletje. Kusjes in je nek, op je bolle wangen, langs je oor, het puntje van je neus, duizenden op je voorhoofd. Honderd dagen mollige beentjes grijpen, teentjes wiebelen, steeds beter grijpende vingers. Honderd dagen ben je ‘ons’ met je zus. Honderd dagen luiers, hydrofielen, spuugdoekjes en kolf uitkoken. Honderd dagen zingen voor slaapjes. Honderdmiljoen keer hou ik al van jou, elke dag weer en meer.

Honderd dagen een kind van het licht. Honderd dagen Wout.
Honderd dagen nooit meer zonder, welkom lieve jongen.

 

Laat weten wat je van deze blog vindt!

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *