Kleine man

Je bent een kruiperd. Lang geoefend en hup, weg was je. Staan gelijk erbij, af en toe even nonchalant met één hand los. Je wereld bestaat niet meer uit een houten vloer of een vloerkleed, maar de keuken, onder de trap, om de tafel, onder de stoelen, achter de deur en ja, zelfs onder de box. Jij groeit en jouw wereld groeit mee. 

Je gooit al blokken om, je kunt al timmeren. Je klimt over zorgvuldig gemaakte bedjes en gooit speelgoed aan de kant. Je kunt je zus heel boos maken. Maar ook heel trots en je kunt haar pijn doen met je harentrekkerij. En jullie kunnen heel hard lachen, knuffelen, stoeien en schreeuwen. Elkaar missen en samen zingen.

Je past al niet meer in zorgvuldig opgehangen kleertjes ‘voor later’ in de kast, toen ik nog met dikke buik verlangend stond te aaien, vouwen en fantaseren. Sokken blijven nooit lang aan, wollen wantjes evenmin. Borden vol warm eten, stukken fruit, boterhammen en rijstwafels, met twee handen tegelijk werk je alles weg.. Je mond in en af en toe naar beneden vanaf je kinderstoel, want dat is best wel grappig.

Je zegt al neh en buuuh en dadaaaa en maaaaa en pfffii en aaaaaaggggg, en dat zijn heel bijzondere woorden. Ze betekenen dat jij kunt horen en van je kunt laten horen. Ze betekenen dat jij een stem hebt. En dat, lieve Wout, is heel belangrijk.

Je wordt groot en bent nog zo klein. Ik wilde even over je schrijven, want mannetje jouw wereld staat op zijn kop, soms val je erop en soms fiets je er al op. Maar elke dag maak jij hem mooi en dat mag iedereen weten.

Honderd dagen

Honderd dagen. Honderd dagen geleden hapte je voor het eerst naar adem. Hoorden we je stem, voelden we je huid, je haartjes, je vingertjes om onze pink. Warm nat lijfje op mijn borst. Honderd dagen geleden nam je – in het zonnetje op een zondag – de zon mee in je hart: zoals je straalde, je rust, je vertrouwen en dat elke dag weer. Honderd dagen lang. Honderd dagen kort.  Continue reading

Hij komt, de beste vriend van ieder kind..

“Goedemorgen zonder zorgen!” riep ik vanmorgen toen ik Liene’s kamer binnenkwam. Ze keek me aan en zei doodleuk:

Geen zorgen is blijdschap.

Ik stopte en vroeg of ze het nog eens wilde herhalen. Ze is twee jaar en een beetje en deze woorden heeft ze niet van mij. Dat zorgeloze heeft ze niet van mij. Ik trek me het leed van het onderste bord in de kast nog aan. Maar in mijn hoofd niet, in mijn hoofd bestaat een wereld waar mijn hart de dienst uitmaakt. Zonder zorgen. 

Continue reading

Allerliefste allerkleinste,

miskraam

Je maakte me misselijk, moe en zo verdomde blij. Ik dacht aan kleuren, namen, haartjes ruiken, uren wandelen door de kamer, kusjes op de allerkleinste vingertjes. Vier mensen in een bed, handen vast en een klein bolletje aan mijn borst. We zouden je in bad doen, je zus en ik. Jij voorop en zij achterop de fiets. Met z’n allen in het zonnetje. De nachten zouden verstrijken met af en toe een donderwolk, want moe zouden we allemaal weer zijn. En lachen, dat zouden we er later dan weer om doen.

Continue reading

Honderdduizend kusjes

Een kusje op je voorhoofd, eentje op je wang. Op je andere wang ook, maar tussendoor je neus. Kleine kusjes bij je oor.  Door je haren een spoor van kusjes.  Zachte kusjes op natte plakhaartjes. Twaalf dikke op je buik, negentien tenen en de laatste krijgt er twee. Knieholtes, ellebogen, elk plooitje krijgt een kusje. Hele dagen door. Ik plak ze in het voorbijgaan zomaar naast je oor. Honderdduizend kusjes, voor de allerliefste. lees meer

De Mama’s

MoederdagMama’s praten tegen rijstkorrels, koesteren de schopjes en vergeten heel veel pijn. Ze houden al van kindjes, nog voor ze gemaakt zijn. Ze slaan armen om natte, warme, vieze lijfjes en geven kusjes op plakhaartjes. Ze weten direct wat ze te doen staat en staan vaak met de handen in het haar. De Mama’s, ‘uit liefde’ spelen ze bijna alles klaar.

lees meer

Meisjes

Ze giechelen. Ze praten, soms wel honderduit. Zingen liedjes met kleine stemmetjes, kunnen gillen als de beste. Ze vallen net niet, maar huilen toch. Ze dansen in de rondte, ze huppelen heen en weer. Ze klemmen poppen onder armen. Hebben plakvingers en dikke buiken.. Ze maken soms heel veel kabaal. Ze geven kusjes aan de spiegel. Dat doen meisjes allemaal.
lees meer